Touring
Achter de term touring gaat een combinatievoertuig schuil. Om precies te zijn een samensmelting van een personenauto met een vrachtwagen. Vergeleken met een normale sedan kenmerkt een touring zich vooral door een passagiersruimte die zo groot is als die in een sedan, maar met een vergrote laadruimte en daardoor een aanzienlijke toename van het kofferbakvolume.
Oorspronkelijk betekent touring zo veel als reizen of rondrijden, wat tegenwoordig vooral met een stationwagen wordt geassocieerd. Maar niet elke stationwagen is automatisch ook een touring omdat enkele fabrikanten het woord touring voor hun stationwagens gebruiken.
Door fabrikant BMW wordt consequent de touring als stationwagen gebouwd en onder deze naam geproduceerd en gedistribueerd. Al in de jaren zeventig bracht BMW enkele modellen met de aanduiding Touring op de markt, hoewel het hier niet ging om een stationwagen in de vorm zoals we die vandaag de dag kennen. In die tijd zag men als touring een echt sportief gevormde variant van een sedan, met een schuin aflopende achterkant (hatchback). De mogelijkheid van een grotere laadruimte was hier nog erg beperkt, de vorm van de touring leek destijds veel meer vanuit designoogpunt te zijn ontstaan.
Geleidelijk ontwikkelde de touring zich tot een personenauto met veel ruimte voor passagiers en bagage. Hierbij werd de laadruimte ook steeds meer uitgebreid. Tapijtbekleding, afdekking van de laadruimte en de mogelijkheid van een doorlaadruimte met behulp van een deelbare, neerklapbare achterbank zijn tegenwoordig standaard.
Zoals de oorspronkelijke betekenis van het woord touring al laat raden, is hij een ideale reisgenoot. Maar ook in andere situaties waarvoor een grote laadruimte nodig is komt hij handig van pas. Vaak is de touring te vinden onder bijvoorbeeld hondenbaasjes, maar ook als dienstwagen van de politie, brandweer of reddingsdiensten en als transportmiddel voor ambachtelijke bedrijven.
