Targa
Targa is de term voor een dakvorm van een open sportauto. Porsche heeft deze constructie uitgevonden en voor het eerst aan het publiek gepresenteerd in zijn model 911 Targa in 1965.
Bij de Porsche Targa gaat het in tegenstelling tot een cabrio om een vast dak. Het deel van het dak tussen de voorruit (A-stijl) en de B-stijl is bij de Targa compleet afneembaar. De B-stijl is rond het dak als brede stang van stabiel materiaal uitgevoerd en dient als rolbeugel bij ongelukken. Deze constructie werd beschouwd als bijzonder veilig en betekende in de jaren zeventig vergeleken met een cabrio een behoorlijke vooruitgang. Het verenigde het rijplezier van een cabrio met de stabiliteit en veiligheid van een vast dak.
Porsche heeft de term Targa ten tijde van de introductie op de markt als merk laten beschermen. Het begrip Targa betekent schild, wat ook nu nog steeds gezien kan worden als ‘bescherming’. Het woord Targa is nauw verbonden met sportauto’s vanwege de eerste officiële en regelmatig gehouden autorace: de Targa Florio op 6 mei 1906. De Targa Florio werd gehouden op een circuit van 148 km lang en was decennialang het belangrijkste race-evenement voor sportauto’s.
Porsche heeft deze dakvorm later vervangen door een erg groot schuifdak, dat een vergelijkbare opening heeft. Ondanks de merkbescherming wordt de constructievorm van het Targadak ook door andere autofabrikanten op de markt gebracht. Daarbij gaat het in de meeste gevallen om sportauto’s, maar ook bij landwagens wordt soms op deze constructie teruggegrepen. Bekende sportauto’s, naast de Porsche, die voorzien werden van een Targadak, waren onder andere: Ferrari, Corvette, Camaro, Lotus Elise, Opel Speedster, Matra en sportauto’s van Nissan en Toyota.
Tegenwoordig wordt het Targadak nog maar zelden gemaakt. Grote schuifdaken in combinatie met een vast dak of cabrio’s met flexibele rolbeugels hebben de Targa vervangen. De laatste actuele voertuigen met het populaire Targadak zijn de Porsche 997, de Corvette C6, de Lotus Elise en de Tesla Roadster.
