Draagarmen

De draagarmen zijn onderdelen van het onderstel en zijn een van de meest belaste onderdelen van een voertuig. Daarbij zijn de draagarmen verantwoordelijk voor zowel de ophanging van de wielen als de aansturing daarvan.

Men onderscheidt draagarmen voor de vooras en voor de achteras. Daarnaast bestaan er eendelige en meerdelige draagarmen; afhankelijk van de installatie van bovenste of onderste draagarmen. De basisfunctie van de draagarmen is in principe bij alle uitvoeringen dezelfde.

De draagarm is de flexibele verbinding van de carrosserie met de wielen. De meeste soorten draagarmen hebben de vorm van een driehoek, waardoor ze ook wel als wishbone worden aangeduid. Eenvoudige varianten bestaan uit twee metalen helften, hoogwaardige varianten (meerdelige draagarmen) daarentegen uit gietaluminium. De vorm is daarbij zo dat het wiel een verticale beweging kan maken als de schokbreker in- en uitveert. Om dit te bewerkstelligen worden de draagarmen flexibel bevestigd aan de carrosserie met twee silentbussen. Afhankelijk van de te compenseren veerweg worden strak vastgemaakte of met schroefbout gelagerde silentbussen gebruikt.

Aan het uiteinde bevindt zich het zogenaamde draagscharnier. Dit scharnier heeft als taak om de wielnaaf door middel van een kogellager te verbinden met de draagarm. Het draagscharnier is eveneens flexibel gelagerd met een kogellager en laat de wielnaaf een positie innemen die onafhankelijk is van de inveringspositie. De tweede taak van de draagscharnier is de wielnaaf in staat stellen om draaibewegingen te maken.

Om de draagarmen extra stijf te maken, worden de rechter- en linkerdraagarm door een stabilisatorstang met elkaar verbonden. De bevestigingen voor de stabilisatorstang bevinden zich ook op beide draagarmen. Daarnaast beschikken de meeste auto’s nog over een stabilisatorveerpoot, waarvan de bevestiging ook op de draagarm zit.

De laatste tijd worden voertuigen steeds vaker uitgerust met een multilinksysteem. Daarbij is er niet één, maar zijn er meerdere draagarmen. Meestal twee onder en twee boven. Het wiel wordt op deze manier veel zuiverder aangestuurd. Ook deze soorten draagarmen bezitten daarnaast nog stabilisatorveerpoten en stabilisatorstangen.

Er zijn maar weinig voertuigmodellen waarbij de silentbussen niet afzonderlijk verwisseld kunnen worden. Ook de draagscharnieren zijn elk afzonderlijk vervangbaar. De slijtage aan deze onderdelen ontstaat in de loop der jaren door ingescheurde silentbussen of versleten draagscharnieren.

Draagarmen voor de achteras werken in principe hetzelfde, behalve dat de stuurfunctie natuurlijk niet nodig is. Ook deze draagarmen hebben extra verstevigende elementen en veerpoten.