Test: Audi A6 Allroad quattro 2.7 TDI

Imposante alleskunner

Mensen zullen deze stationcar nakijken: de reusachtige grille is volledig verchroomd en glanst als een kolossaal, witgouden schild in de zon. Zowel voor als achter komt de roestvrijstalen beschermplaat gedistingeerd onder de auto vandaan, donker geaccentueerde onderranden en wielkastverbredingen maken de Audi allroad nog groter dan hij toch al is.

De A6 avant meet allroad maar liefst 4,93 meter. Het zoeken naar een parkeerplaats in drukke binnensteden is daarmee geen lolletje, temeer omdat de carrosserieoverhang constructiebepaald – bij Audi zijn de motoren extreem ver voorin ingebouwd - zeer lang is.

Maar op het laatst tijdens een langer uitstapje met het hele gezin leer je deze reuzenbak op zijn waarde schatten. Binnen is ruimte in overvloed, zelfs vijf volwassenen kunnen het er lekker naar hun zin maken. De stugge stoelen en de op alle plaatsen uitstekende dijbeenondersteuning garanderen vermoeidheidsvrij reizen. De nauwelijks waarneembare wind- en rijgeluiden onderstrepen de langeafstandskwaliteiten.

Laadgigant met beperkingen

De kofferruimte met een regulier laadvolume van 565 liter mag er wezen, vier koffers plus tassen zijn snel verstouwd. Als chique bestelwagen kent de Allroad echter beperkingen. De laadrand is weliswaar lekker breed en laag, maar in de auto kan geen volledig vlak laadoppervlak worden verkregen. En hoe groots 1660 liter laadvolume ook mogen klinken, het transport van grote objecten lukt niet vanwege de schuin staande achterklep.

De hoogste cijfers krijgt de Audi voor de cockpitvormgeving, de materiaal- en afwerkingskwaliteit. De bestuurdersplaats is overzichtelijk vormgegeven, het stuur in een groot bereik in lengte en hoogte verstelbaar, de bediening van alle functies - van verwarming en radio tot aan navigatie – op zichzelf duidelijk.

De standaard stoffen stoelbekleding maakt een smaakvolle en tegelijk robuuste indruk, evenals de sierlijsten van aluminium. Het tweekleurig gevlekte tapijt zal echter niet bij iedereen in de smaak vallen. Niet optimaal opgelost: op slechte wegen rammelt de (optionele) telescoopstang voor het (standaard) railsysteem in de bagageruimte.

Kleine krachtpatser

De kleinste motor voor de allroad quattro is een V6-turbodiesel met 2,7 liter cilinderinhoud. Met het oog op het leeggewicht van bijna 1,9 ton, permanente vierwielaandrijving en standaard automatische transmissie lijkt dat in eerste instantie niet erg veel. Maar al na enkele meters overtuigt de Audi-motor de sceptici. Sterk, soepel en met veel trekkracht levert de kleine V6 behoorlijke rijprestaties. In ruim negen seconden snelt de allroad quattro 2.7 TDI naar 100 km/h en hij haalt de opgegeven maximumsnelheid van 215 km/h met gemak.

Het geheim: het maximale koppel van 380 Nm is al beschikbaar bij 1400 tpm en blijft constant behouden tot 3300 toeren. Juist bij dit toerental bereikt de motor zijn maximumvermogen van 180 pk, die wederom tot aan de begrenzer bij 4500 toeren wordt aangehouden. De soepel schakelende zestrapsautomaat heeft altijd de meest geschikte versnelling paraat en ondersteunt zo het gevoel van voortdurende voortstuwing.

De prijs van weelde

Ook wat betreft rustige loop en geluidsontwikkeling gedraagt de 2,7-liter-V6 zich voorbeeldig. Bij de brandstofpomp volgt echter de ontnuchtering: zelfs met een ingetogen rijstijl moet je rekenen met 8 tot 9 liter diesel per 100 kilometer, bij sportief gebruik en snelle ritten op de snelweg vloeien er 11 tot 13 liter door de inspuitmondstukken. De prijs voor de permanente vierwielaandrijving en het hoge gewicht kan vanaf dat moment echt niet meer worden weggemoffeld.

De standaard geleverde luchtvering biedt verschillende instelmodi, van sportief stug via comfortabel tot aan de opgekrikte liftmodus met 18,5 centimeter bodemvrijheid. In 90 procent van de gevallen is de ‘automatic’-stand echter de beste keus, temeer omdat de schokbrekers zich toch al zelfstandig aan wegtoestand en rijstijl aanpassen. Samen met de lichtlopende en toch zeer gevoelige besturing slaat de allroad op bochtige trajecten net zo’n goed figuur als bij het stoïcijns rechtuit kachelen op de snelweg.

Op moeilijk terrein heeft de allroad niets ingeboet. Anders dan bij zijn voorganger werd er afgezien van een reductiebak. Losse ondergrond en besneeuwde straten gaat hij meesterlijk te lijf. Maar in feite is de quattro-aandrijving met zelfsperrend middendifferentieel afgestemd op rijdynamica en helpt zij de frontlastige gewichtsverdeling te verbloemen.

Conclusie

De Audi allroad is een grootdoener; op het terrein kan hij nauwelijks meer dan een gewone A6 avant quattro met luchtvering. En dat is in elk geval meer dan voldoende, want met permanente vierwielaandrijving is de businesscombi uit Ingolstadt ronduit een alleskunner. Wat de allroad onderscheidt, is zijn weelderige uiterlijk: een bijna brutale verschijning.

De allroad is dus uitermate geschikt voor wie zich graag iets opvallender voortbeweegt. Want de rond 3000 Euro die je ten opzichte van een gelijkwaardig aangedreven, ‘normale’ A6 avant meer betaalt, zitten hem vooral in de extra’s van de offroad-variant (luchtvering, lichtmetalen 17-inch-wielen, koplampreinigingsinstallatie).