Nieuws: Lambo Murciélago Roadster

Bovenzinnelijk

De Lamborghini Murciélago LP640 Roadster is de krachtigste seriecabrio ter wereld. 640 PK’s katapulteren de buikschuiver naar zijn maximumsnelheid van 330 km/h. Rationeel gezien gaat het hier om een ongemeen zinloos voertuig. Emotioneel gezien is deze Lambo een brok bovenzinnelijk genoegen. Een liefdesverklaring die elke redelijkheid naast zich neerlegt.

San Clemente is een prachtig plaatsje aan de Zuid-Californische kust. Op de pier en in het bijbehorende restaurant komen toeristen en dagjesmensen uit het nabije Los Angeles samen. De eengezinswoningen zijn groot, de tuinen zonder omheiningen verzorgd. Ook doordeweeks is veel nabijwonend volk op de brede dorpsstraten onderweg: moeders, senioren, maar ook talrijke in dure poloshirts geklede, gebruinde veertigers, die het kennelijk voldoende vinden dat hun geld voor ze werkt. Om 10.32 uur verstoort een brutaal gebrul echter de ochtendidylle.

Groots, topless optreden

Hier verschijnen wij ten tonele, of liever gezegd de nieuwe Lamborghini Murciélago LP640 Roadster. Analoog aan de coupé hebben de Italianen nu ook de cabrio onder handen genomen. De presentatie vond plaats in Californië. Waarom aan de westkust van de VS, terwijl Italië toch zo dichtbij is? Ten eerste woont de topclientèle nou eenmaal rondom L.A. Ten tweede schijnt hier altijd de zon. Om die reden komt ook bijna niemand op het idee om het flodderige vod van een dak uit te proberen.

Kritiek op de supercabrio? Nuchter bekeken zijn er zeker een paar minpunten aan te wijzen. Bijvoorbeeld de instap: ondanks de ver openzwaaiende vleugeldeuren kom je zonder verrekkingen en hulpeloos uitziende steunpogingen niet in de extreem laag liggende zitkuipen.

Alledaags irritant

En als je eenmaal beneden ligt, slechts enkele centimeters boven het asfalt, dan zie je zo goed als niets om je heen. In de achteruitkijkspiegel, in de ver uitstekende zijspiegels, bij het achteruitkijken met een verdraaid hoofd – overal alleen maar feloranje vlakken, randen en hoeken. Je krijgt het gevoel alsof je in een signaalkleurige stealth-bommenwerper zit die maar één richting kent: vooruit.

En dat liefst snel en op een vlakke rijbaan. Al bij de geringste hobbels of hellingen raakt dit platte gevaarte de weg. Dit kan worden opgevangen door de opkrikfunctie aan de vooras. Maar laten we eerlijk wezen: dat ziet er toch niet uit? Stop-and-go-verkeer en slakkentempo haat de Lambo als de pest: de motor rammelt en schokt, de geautomatiseerde zesbak E-Gear laat latent de koppeling schuren.

Niet omheind jachtgebied

Wij ontfermden ons over de vechtstier en verlieten het plaatsje richting ‘freeway’ om hem eindelijk even los te kunnen laten. En wat wij toen beleefden, laat alle voorafgaande kritiek in rook opgaan. Achter ons beginnen de 640 paarden te steigeren en slingeren ons in 3,4 seconden naar 100 km/h – met het oog op de strikte Californische snelheidslimieten was dus grote voorzichtigheid geboden. Overigens: we hebben in de tussentijd nog steeds niet naar de tweede versnelling geschakeld. Dat doen wij nu om het toerental van de gierende 8000 toeren terug te brengen naar maatschappelijk enigszins aanvaardbare normen.

In het middelste toerentalbereik rijd de 6,5-liter-cilindergigant vervolgens behoorlijk ontspannen. Bij een constante snelheid zingt de V12 sonoor voor zich uit, onder lichte last trompettert hij diep uit de tubadikke uitlaat, en hij geeft je voortdurend de zekerheid dat er kracht in overvloed kan worden ingezet. Worden de maximaal 660 Newtonmeter die bij 6000 toeren per minuut beschikbaar staan, vervolgens daadwerkelijk volledig op de vier aangedreven wielen losgelaten, dan herhaalt zich de orgiastische acceleratiebeleving: 60, 80, 100 - de snelheidsmeter stijgt in leessnelheid. Let wel: de getallen staan hier voor mijlen, niet voor kilometers per uur.

Aan gene zijde

Het grensbereik van de Murciélago Roadster ligt ver bezijden het op openbare wegen ervaarbare. Hoewel de supersportwagen reusachtig groot (4,61 meter lang, 2,06 meter breed) en monsterlijk zwaar is (met bestuurder en volle 100-liter-tank meer dan 1,8 ton), worden bochtige trajecten tot achtbanen en worden onoplettende bijrijders bij richtingsveranderingen keihard heen- en weer geslingerd. Het bikkelharde onderstel, de permanente, achterlastige vierwielaandrijving en de immens brede banden (245/35 ZR 18 voor; 335/30 ZR 18 achter) verschaffen inderdaad het vaak geciteerde gevoel van rijden op rails. ESP is niet aan boord – het enige betuttelende element is de bitter noodzakelijke tractiecontrole.

Men kan gebruik maken van het individualiseringsprogramma ‘ad personam’ van Lamborghini zelf, waarmee bijvoorbeeld – laten wij zeggen – de benzinemeter kan worden verguld. À propos: hoewel er bij één keer voltanken meteen 100 liter in de romp vloeien, blijft het bereik van de auto zeer begrensd. In het stadsverkeer bedraagt het normverbruik (!) maar liefst 32,2 liter, voor het gemiddelde verbruik op verschillende wegtypen wordt 21,3 liter super plus per 100 kilometer respectievelijk 495 gram CO2 per kilometer aangegeven. Overbodig om te vermelden dat het praktijkverbruik aanzienlijk hoger is.

Conclusie

Net zomin de wereld een auto als de Lamborghini Murciélago LP640 Roadster nodig heeft, zo begerenswaardig is deze puristische cabrio. Van het pure aangezicht tot de brute acceleratieorgie, van de talrijke stemregisters van de twaalfcilinder tot het whiplash-gevaarlijke bochtenwerk – deze extreme sportwagen is een uniek en zinnenprikkelend genoegen.

Ratio mag gerust even buiten de deur blijven. Feit is dat dit gevaarte op zich een ingeblikte milieumisdaad is. Het is echter niet de moeite waard om je daarover op te winden, tenslotte wordt dit voertuig in homeopathische doses geproduceerd. En de meeste exemplaren zullen hun bestaan uiteindelijk op roterende plateaus in garages met airconditioning doorbrengen.